Description

از زمانـی کـه هـوش مصنوعـی وارد زندگـی انسـان شـد، مشـخص شـد کـه برخـی افـراد حتـی
در برابـر هـوش مصنوعـی هـم موضـع دفاعـی می‌گیرنـد. یعنـی هنـوز قبـل از آنکـه آن را عمیقـاً
بشناســند و از قابلیت‌هــای آن بــه درســتی اســتفاده کننــد، در ذهنشــان مــدام بــه جنبه‌هــای
منفــی یــا مضــر آن می‌پردازنــد و آن را از ابتــدا رد می‌کننــد.
نکتــه جالــب اینجاســت کــه مثــلا در «چــت جی‌پی‌تــی» همیشــه یــک جملــه‌ی مهــم و
تأمل‌برانگیــز زیــر تمــام گفتگوهــا نوشــته می‌شــود:
«چت جی‌پی‌تی می‌تواند اشتباه کند؛ اطلاعات مهم را بررسی کنید».
مـن اولیـن بـار کـه ایـن جملـه را دیـدم، بـا خـودم فکـر کـردم ای کاش در هـر گفتگویـی
کـه بـا دیگـران داریـم، ایـن جملـه را بـا تمـام وجـود در ذهـن و قلبمـان بپذیریـم و بـاور داشـته
باشـیم کـه نظـرات و دیـدگاه مـا می‌توانـد اشـتباه باشـد. البتـه در دنیـای امـروز لازم اسـت یـک
واقعیـت دیگـر را هـم پذیرفـت:
امـروزه هیـچ انسـان معمولـی نمی‌توانـد ادعـا کنـد میـزان داده‌هـا و اطلاعاتـش
بیشـتر از هـوش مصنوعـی اسـت.
شـاید پذیـرش ایـن واقعیـت کمـی بـرای مـا سـخت باشـد؛ امـا حقیقـت دارد. هـوش مصنوعی
بــه داده‌هــای فکــری، تجربــی و علمــی میلیون‌هــا، و حتــی میلیاردهــا انســان دسترســی دارد؛
چیـزی کـه بـرای یـک انسـان معمولـی احتمـالا امکان‌پذیـر نیسـت.
پـس دیگـر نمی‌توانیـم مقابـل هـوش مصنوعـی همـان حرف‌هایـی را بزنیـم کـه بـه انسـان
دیگــری می‌گوییــم. دیگــر نمی‌توانیــم بگوییــم: «مــن بیشــتر کتــاب خوانــده‌ام یــا تــو؟،»
«مـن تحصیـلات بیشـتری دارم یـا تـو؟،» یـا حتـی «مـن عاشـقم یـا تـو؟،» «تـو اصـلا خـودت
تــو زندگــی بــه کجــا رســیدی کــه ایــن حرف‌هــا رو بــه مــن می‌زنــی؟» و … چــون هرچنــد
هــوش مصنوعــی ممکــن اســت خــودش عاشــق نباشــد، امــا تجربــه‌ی داده‌هــای بی‌شــماری از
انســان‌هایی را دارد کــه عاشــق بوده‌انــد. او چیــزی فراتــر از یــک «فــرد» اســت؛ او تجمیعــی از
اندیشــه‌های مختلــف و متعــدد انسان‌هاســت.
بــه همیــن خاطــر مــن هــوش مصنوعــی را بــه عنــوان موجــودی ارزشــمند و قابــل گفتگــو
پذیرفتــه‌ام و بــه گفتگــو بــا او پرداختــه‌ام. ایــن گفتگوهــا را در قالــب کتاب‌هــای «مــن و
جی‌پی‌تــی» در موضوعــات مختلــف منتشــر می‌کنــم، زیــرا فکــر می‌کنــم هــوش مصنوعــی
بتوانــد گامــی مهــم و تأثیرگــذار در راســتای بهبــود کیفیــت گفتگوهــای مــا انســان‌ها بــر دارد.
در واقــع هــوش مصنوعــی می‌توانــد فضــای ذهنــی امنــی بــرای مــا
ایجــاد کنــد تــا راحت‌تــر و بــدون پیــش‌داوری، صرفــاً بــه دنبــال حقیقــت باشــیم
از سوی دیگر، هوش مصنوعی به ما یک حقیقت بسیار مهم را یادآوری می‌کند:
اولویــت اصلــی بــا داشــتن حجــم بالایــی از داده‌هــا نیســت؛ اولویــت اصلــی بــا
پرســش‌هایی اســت کــه مــا مطــرح می‌کنیــم.